మీరు శాంతియుతంగా నిరసన తెలుపుతున్నారు. అణచివేత, అవినీతి, అన్యాయానికి వ్యతిరేకంగా మీ మౌలిక హక్కులను వినియోగించుకుంటున్నారు.
కానీ మీ మాట వినబడే బదులు, మీరు దాడికి గురవుతున్నారు, అవమానించబడుతున్నారు, లేదా చట్టవిరుద్ధంగా నిర్బంధించబడుతున్నారు. మిమ్మల్ని రక్షించాల్సిన వారిచేతనే శారీరకంగా హింసకు గురవుతున్నారు.
మీ భావోద్వేగాలు పెల్లుబుకుతున్నాయి. మీ రక్తం మరుగుతోంది.
మీ మనసు లోపల ఒక స్వరం అరుస్తోంది: ఇది తప్పు. ఇది అన్యాయం. ఇది చట్టవిరుద్ధం.
అప్పుడు మీలోని ఆశాజీవి మరొక స్వరంతో అంటున్నాడు: ఇది జరగనివ్వరు. ఎవరైనా జోక్యం చేసుకుంటారు. న్యాయం గెలుస్తుంది. బాధ్యులు జవాబుదారీ అవుతారు.
కానీ ఏమీ జరగదు.
రోజులు గడుస్తాయి. అన్యాయం కొనసాగుతుంది. పరిస్థితి మరింత దిగజారవచ్చు.
మీ కోపం పెరుగుతుంది. మీ ఆశ సన్నగిల్లుతుంది.
ఇప్పుడు మీరు ఏమి చేస్తారు?
వదిలేస్తారా? మీ గొంతు విరమిస్తారా? అన్యాయాన్ని అంగీకరించి ముందుకు సాగిపోతారా?
శాంతి కోసం మౌనంగా ఉంటారా? లేదా, ఎంత కష్టమైనా, సరైన వాటికోసం నిలబడతారా?
జవాబు చెప్పే ముందు, మీకు ఆశ్చర్యం కలిగించే ఒక విషయం చెప్పనివ్వండి.
యేసుకు ఒకసారి చెంపదెబ్బ వడింది.
సిలువకు ముందు ఆయన భరించిన కొరడా దెబ్బలు కాదు. అంతకంటే ముందు జరిగిన ఒక సంఘటన. యేసు ప్రధాన యాజకుని ముందు నిల్చుని తన బోధల గురించి ప్రశ్నించబడుతున్నప్పుడు.
యేసు స్పష్టంగా సమాధానమిచ్చాడు. కానీ పక్కనే నిల్చున్న ఒక అధికారి ఆయన సమాధానం అగౌరవకరంగా భావించి, ఆయన మొహాన కొట్టాడు.
“యేసు ఇలా అన్నప్పుడు, పక్కనే నిల్చున్న అధికారులలో ఒకడు ఆయనను చెంపదెబ్బ కొట్టి, ‘ప్రధాన యాజకునికి ఇలా సమాధానమిస్తావా?’ అని అడిగాడు.” (యోహాను 18:22, NIV)
అప్పుడు యేసు ఏమి చేశాడు?
ఆయన తిరిగి కొట్టలేదు. అధికారిని బెదిరించలేదు. కానీ మౌనంగానూ ఉండలేదు.
ఆయన అడిగాడు:
“నేను తప్పుగా మాట్లాడినట్లైతే, తప్పు ఏమిటో సాక్ష్యం చెప్పు; నేను సత్యం మాట్లాడినట్లైతే, నన్ను ఎందుకు కొట్టావు?” (యోహాను 18:23, NIV)
ఒక్క క్షణం ఆలోచించండి.
ఆయన అధికారిని అవమానించలేదు. కోపాన్ని మాటలలో చొప్పించలేదు. కానీ జరిగింది సరైనదని నటించలేదు.
ఆయన తప్పును నేరుగా, ధైర్యంగా పేర్కొన్నాడు.
ఇక్కడ ఒక లోతైన పాఠం ఉంది.
శాంతి అంటే మౌనం కాదు.
అహింస అంటే మన గౌరవాన్ని వదులుకోవడం కాదు.
అధికారిపట్ల గౌరవం అంటే అధికారం చేసే ప్రతిదీ ఒప్పుకోవడం కాదు.
అన్యాయానికి వ్యతిరేకంగా నిలబడడానికి ద్వేషం అక్కరలేదు. అధికారాన్ని ప్రశ్నించడానికి హింస అక్కరలేదు. శాంతిని ఎంచుకోవడం సత్యాన్ని విడిచిపెట్టడం కాదు.
న్యాయం వెంటనే కనిపించకపోవచ్చు. బాధ్యులు తప్పించుకోవచ్చు. పరిస్థితి మెరుగయ్యే ముందు మరింత క్షీణించవచ్చు.
కానీ న్యాయం వెంటనే కనిపించకపోవడం వల్ల మన గొంతు నిరర్థకం కాదు. సత్యం చెప్పడం అర్థరహితం కాదు.
యేసు మనకు మార్గం చూపించాడు.
సత్యం కోసం నిలబడండి. తప్పును ప్రశ్నించండి. మీ గౌరవాన్ని నిలుపుకోండి.
అన్యాయం మన మొహాన చెంపదెబ్బ వేసినప్పుడు, ఆయన అడిగిన ప్రశ్న గుర్తుంచుకోండి:
“నేను సత్యం మాట్లాడినట్లైతే, నన్ను ఎందుకు కొట్టావు?”
